มุมสบาย.....สไตล์เด็กจุล

หลังจากเงียบหายไปนาน...ไม่ค่อยมีเวลาอัพข้อมูลซักเท่าไร ก็พอมีเวลาว่างนิดหน่อยมาพูดคุยกันนะ

ใครมีอะไรก็มาพูดคุยได้ที่นี่เลยแล้วกัน...อ้อ เดี๋ยวนี้เพื่อนเราหลายคนมีความนิยมที่จะกลับมาเป็นผู้ช่วยวิจัยกันเยอะขึ้นแล้ว

เริ่มจากเมื่อวานเจอแอน (พะเยา) ก้มาเป็นผู้ช่วยวิจัยที่ ม. เราเหมือนกัน เจอครั้งแรกขอบอกว่าจำไม่ได้อย่างรุ่นแรงเลย....

เปลี่ยนไปมากๆๆ ถึงมากที่สุด...รู้สึกว่าผอมลงนะ.....เห็นเดินมาคู่กับพี่ตัก..ในตอนแรกเราก็งงว่าใครหว่า?

มายิ้มให้เราซะงั้น....แอบคิดในใจอิๆๆ คนมันหน้าตาดีนี่หว่าอิ..

ซักพักก็เดิมมาจี้เอวเรา...ทำงัยละทีนี้ก็งง ..ละสิครับ...นังนึกอยู่พักหนึ่ง..อ้อจำได้แล้ว..แอนเอง

แต่พอจะทังก็เดินกลับคณะไปแว้ว....สรุปว่าทักมะทัน..เลยโทรไปคุยกันตอนกลางคืน..แทน....

และข่าวล่าสุดก็ได้ข่าวว่ามิคกี้......ก็จะกลับมาทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยที่ ม. เราเหมือนกัน..

นับวันเพื่อนๆ ที่ ม. จะเยอะขึ้นแล้วสิ..ดีใจจริงๆๆ ..เพื่อนๆ มีงานทำกันหมดแล้ว...

ใหนๆ ก็มาทำงานกันที่ ม. แล้วก็เลี้ยงข้าวนิสิต ป. โท จนๆ คนนี้หน่อยแล้วกัน ยังมะมีเงินเดือนและงานทำกับเค้าเลย...T_T

ตอนนี้ก็เร่งแลปเต็มที่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะจบทันรึเปล่า...

หลังจากคุยกับแอน..แล้ว...ก็มีคำถามยอดฮิตว่าทำมัยถึงออกจากงานละ...งานที่นั่นหนักรึถึงออกมา...

แอนบอกว่า........เปล่าเลยงานไม่ค่อยมีอะไรทำ..แค่นับเชื้อไปวันๆๆ น่าเบื่อ...!

ก็อย่างว่าละครับ ...ทำงานเอกชนไม่งานหนักไปจนทำไม่ไหว..ก็งานน่าเบื่อไม่ค่อยมีอะไรให้ทำเหมือนเสียเวลาไปวันๆๆ

แต่งานผู้ช่วยวิจัยสนุกกว่าครับ...ไม่น่าเบื่อและค่อนข้างสบายมั้ง..ไม่เคยทำอะ...

ใครจะรับผมเข้าทำงานก็บอกได้นะครับ..ไม่ขัดนะอิๆๆ....

แล้วสรุปว่าเราจะทำงานไรดีเนีย..T_T อณาคตอัดมืดมน

ปล. ถ้าเพื่อนๆ คนไหนที่ยังว่างงานอยู่...หรืออยากเปลี่ยนงานใหม่ก็ติดต่อเพื่อนๆ ที่อยู่ที่ ม. ให้ช่วยหาให้ก็ได้นะครับ...งานยังมีอีกเรื่อยๆครับ....