เหนื่อยนักก็พักซะหน่อย(สอบถาม)
posted on 10 May 2007 12:16 by moomsabuy in Moomsabuy-to-dayคุณเคยรู้สึกเหนื่อยกับการทำงาน เรียน หรือการใช้ชีวิตที่ซ้ำซากจำเจหรือไม่ ซึ่งทุกคนคงจะตอบได้เลยว่าเคย แต่การรับมือกับการใช้ชีวิตที่ซ้ำซากจำเจของแต่ละคนนั้นก็จะแตกต่างกันไป บ้างก็อาศัยการคุยกับเพื่อนหรือหากิจกรรมที่ชอบทำ
แต่คงมีหลายคนที่กล่าวว่าไม่สามารถหาอะไรมาคลายความเบื่อหน่ายเหล่านี้ ซึ่งคนที่ไม่สามารถรับมือกับความเหนื่อยหน่ายเหล่านี้ก็จะเกิดอาการเครียดสะสม ส่งผลถึงการงาน การเรียน หรือการใช้ชีวิตประจำวันแย่ลง
ที่กล่าวมาข้างต้นก็เพื่อที่จะให้ทุกคนรวมถึงตัวผมเองซึ่งบางสภาวะก็มีเรื่องให้ต้องใช้ความคิดและก็ต้องมีบ้างที่จะรู้สึกเหนื่อยหน่าย แต่ถ้าเราสามารถทำใจยอมรับงานที่เราทำอยู่และทำงานให้มีความสุขแม้ว่าเราจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม กำลังใจของเราก็ยังคงมีอยู่แม้กำลังใจจะลดลงไปบ้างก็ตาม
และสุดท้ายนี้อยากจะขอสอบถามเพื่อนๆ ว่ามีวิธีรับมือกับความเหนื่อยล้าทั้งทางกายและใจในเรื่องของการงาน การเรียน และการใช้ชีวิตกันอย่างไร เพื่อเป็นแบบอย่างให้กับคนที่ยังไม่สามารถจัดการกับปัญหาเหล่านี้ได้
1. คุณมีความสุขกับชีวิตที่เป็นอยู่ในปัจจุบันหรือไม่และคุณคิดว่าคุณจะทำให้ชีวิตคุณมีความสุขในการดำเนินชีวิตกันอย่างไร
สำหรับตัวผม.....ผมพยายามมองว่าปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดจากตัวเราหรือไม่ถ้าเกิดจากตัวเราเราก็ต้องยอมรับว่าเราเป็นคนผิดเอง แต่ถ้าเป็นปัญหาเรื่องการทำงานร่วมกับผู้อื่นผมก็จะมองแต่ส่วนดีที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะคนทุกคนต้องมีข้อเสียด้วยกันทั้งนั้นไม่มีใครที่ดีไปซะทุกอย่าง ..รวมทั้งตัวเราด้วย....และถ้าเราสามารถยอมรับในข้อนี้ได้แล้วเราก็สามารถทำงานหรือเรียน กับเพื่อนได้ด้วยความสบายใจไม่มีอคติอันไดต่อกัน
อ้อ..วิธีคลายความเครียดของผมก็คือการได้อยู่กับตัวเองซักพัก หรือการออกไปเที่ยวพักผ่อนก็เป็นวิธีการที่ผมนิยมใช้ครับ
ครั้งนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับก็แค่อยากระบายออกมาเพราะตอนนี้ตนเองก้รู้สึกเหนื่อยล้าเหมือนกันครับ.....แต่ผมก็งมีความสุขในการทำงานอยู่ครับ อิๆๆ ขอให้ทุกท่านโชคดีคร้าบ..ผ้ม....
ความสุข?..มันก็แล้วแต่เวลาน่ะค่ะ ไม่ใช่สุขทุกสิ่งไม่ใช่ทุกข์ทุกอย่าง
บอกได้แค่ว่าตอนนี้มีความสุขมากๆค่ะ แต่ไม่รู้ว่าต่อไปนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป...
เวลาเราเครียด เราจะชอบมองไปเรื่อยๆมองสิ่งต่างๆไปเรื่อยๆ
คิดทบทวน หาว่าตอนนี้ตัวเองทำอะไรอยู่? ทำเพื่ออะไรกัน?
วันหนึ่งฉันมองเห็นคนสร้างตึก ฉันเห็นเขายิ้มไปทำงานไป ปาดเหงื่อไปแล้วก็หัวเราะกันทั้งๆที่ทำงานฉาบปูนอยู่ ฉันก็เลยคิดว่าชีวิตของฉันมันไม่ได้แย่อะไรอย่างที่คิด เราควรจะภูมิใจในสิ่งที่เราเป็น ทำงานที่เราได้รับมอบหมายอย่างตั้งใจ ทำให้ดีที่สุดเหมือนกับคนที่สร้างตึกที่ต้องใช้ความอดทนและกดดันมากกว่าเรามากมายนัก แล้วก็ชื่นชมทุกๆคนที่ทำงานอย่างตั้งใจ...
แล้วเราก็จะแก้ปัญหาเราได้เอง เราว่านะ
แล้วก็ความสุขของเราก็คือทำให้คนอื่นยิ้มอย่างมีความสุขค่า
#1 By ซี...ช่างมันเถอะ on 2007-05-10 13:01